در زندگی زخم هایی هست که روح را تدریجی مثل خوره نابود میکند و تو اولش فکر میکردی دردیست که از پسش بر می آیی...زیر آن رنج ها عوض میشوی و هربار زیر لب به نیچه  که گفته "دردی که تورا نکشد قوی تر میکند"مدام میگویی

به چه قیمتی؟

به قیمت آدم اول نشدنم؟

به قیمت تاراج عواطفم؟

به چه قیمتی....؟

+ و نیچه پاسخ نمیدهد، فقط یک چیز گفته که گفته باشد...!