چند روز پیش بخاطر داستانی که پیش اومده بود خیلی عصبی بودم و نمیدونستم باید چیکار کنم؟ یه شک بزرگ داشتم بین دو نفر و نمیدونستم حرف کدومشون درسته؟ چند ساعت تو یه برزخ خیلی بزرگ بودم که خوشبختانه مشکل حل شد و تونستم بفهمم کی دوستِ واقعیه و کی تظاهر به دوست بودن میکنه....بعضی وقتا آدما چنان خوب نقش بازی میکنن و دروغ میگن که دلت نمیاد باور نکنی...

انقدر خوب جانب داری میکنن و حرف میزنن که اگه خدا هم بیاد زمین گولشونو میخوره و این چیزا شاید کمی به خانواده و طرز بزرگ شدن مربوط باشه اما بیشترش به ذات آدم برمیگرده، اینکه ذات یه آدم چقدر میتونه پست باشه که از سادگی دیگران سوء استفاده کنه....